Rdzenie ferrytowe

Ferryty – elementy wykonane ze związków tlenków żelaza z dodatkiem pierwiastków takich jak: kobalt, nikiel, cynk oraz ziem rzadkich.

Cechą charakterystyczną ferrytów jest bardzo duża rezystancja, wynikająca z budowy: sproszkowane metale połączone poprzez spiekanie z nieprzewodzącym wypełniaczem, będącym jednocześnie lepiszczem. Ze struktury wewnętrznej ferrytu wynikają również małe prądy wirowe i małe straty elektryczne. Efektem małych strat na przemagnesowanie jest duża impedancja ferrytu. Pasmo częstotliwości stosowania rdzeni zawierają się w przedziale od kilku kHz do ponad 1 GHz. Zaletą stosowania ferrytów jest obniżenie stromości narastania przebiegów i redukcja poziomu zakłóceń (przewodzonych jak i promieniowanych).

Zastosowanie ferrytów: obwody automatyki (minimalizacja efektów rozłączeniowych itp.) oraz cyfrowy i analogowy przesył danych (przewody komputerowe, peryferyjne, kasy fiskalne, wagi itp.).

Właściwie każdy dzisiejszy układ mikroprocesorowy wyposażony jest standardowo w elementy ferrytowe zamontowane na przewody taśmowe i osobno w okolicy zegara taktującego. Także obwody promieniujące falę radiową czy telewizyjną wymagają zastosowania tych materiałów jako indukcyjności w układach rezonansowych. W zasilaczach impulsowych i wszelkich urządzeniach z elementami energoelektronicznymi takimi jak tyrystory zazwyczaj stosuje karkasy ferrytowe. Dlatego mnogość zastosowań wymusiła na producentach bardzo szeroką ofertę ferrytów, jeśli brać pod uwagę kształt, rozmiar i skład materiałowy

Cztery serie odbiorników TDEMI pozwalają na dobranie najlepszego rozwiązania dla konkretnych potrzeb klienta.